State of Survival kontra Top War: dwa pomysły na tę samą wojnę

Obie gry sprzedają to samo: budowę bazy, rozwój bohaterów i wojnę z innymi graczami. Obie są darmowe i obie mają sklep. Grając w nie równolegle przez trzy tygodnie, trafiliśmy jednak na dwa zupełnie różne pomysły na to, czym ma być wieczór gracza.

State of Survival: kampania najpierw

State of Survival zaczyna się jak gra fabularna. Jest bohater, jest zniszczone miasto, są zadania prowadzące za rękę przez kilkanaście godzin. Przez pierwszy tydzień w ogóle nie trzeba dotykać części wieloosobowej — kampania daje surowce, a rozbudowa osady idzie równym tempem.

Problem pojawia się później. Bohaterowie wymagają materiałów z konkretnych trybów: część z kampanii, część z wydarzeń sojuszu, część z wyzwań dostępnych o określonych porach. Gracz, który chce zostać przy samej kampanii, po dwóch tygodniach staje w miejscu — nie dlatego, że gra tego zabrania, tylko dlatego, że materiałów po prostu nie ma skąd wziąć.

Top War: łączenie zamiast czekania

Top War idzie w przeciwną stronę. Zamiast kolejek jest przeciąganie: dwie identyczne jednostki połączone w jedną silniejszą, dwa identyczne budynki połączone w wyższy poziom. Przez pierwsze godziny postęp widać co kilkanaście sekund i jest to jedna z przyjemniejszych rzeczy w mobilnych strategiach ostatnich lat.

Po kilku dniach mechanika łączenia schodzi na drugi plan i zostaje to, co znamy z reszty gatunku: tabele mocy, sojusz, okna zdarzeń co kilka godzin. Nie jest to zarzut — to po prostu inny rozkład przyjemności w czasie. Warto o nim wiedzieć, zanim potraktuje się pierwszy wieczór jako zapowiedź całości.

Co je różni w praktyce

Obserwacje redakcji z dwóch kont bez zakupów; nie są to dane wydawców.

Dla kogo która

Jeśli szukasz gry, którą można prowadzić samemu i odłożyć na dwa dni bez konsekwencji, State of Survival da więcej — kampania czeka, a osada nie zniknie. Jeśli wolisz krótkie, częste wejścia i lubisz porządkowanie planszy, Top War jest wygodniejszy: pięć minut w kolejce wystarczy, żeby coś ruszyło do przodu.

Obie gry po miesiącu wymagają sojuszu. Różnica polega na tym, jak długo można ten moment odkładać.

Czego nie robić w żadnej z nich

• Nie wydawaj przyspieszeń na wczesne budowy — po dwóch tygodniach każda z nich będzie kosztować wielokrotnie więcej.
• Nie dołączaj do sojuszu, którego godziny aktywności nie pasują do twoich; w obu grach to główny powód porzucania kont.
• Nie sugeruj się reklamami z pierwszych sekund instalacji — pokazują mechaniki, które w gotowej grze zajmują margines.
• Nie rozwijaj kilku bohaterów naraz, dopóki nie masz stałego źródła ich materiałów.
• Nie kupuj pakietów startowych „na próbę”; w obu tytułach pierwsze dwa tygodnie i tak są łagodne, a po nich wiadomo więcej.